Το Παλάτι της Κνωσού

Ο αρχαιολογικός χώρος της Κνωσού βρίσκεται περίπου 5χλμ νοτιοανατολικά της πόλης του Ηρακλείου. Η ιστορία της περιοχής ξεκινάει περίπου από το 7000 π.Χ. οπότε και χρονολογείται ο Νεολιθικός εποικισμός και συνεχίζεται μέχρι και την Βυζαντινή και Ενετική περίοδο όπου αποτελεί σημαντικό μέρος της πόλης τους Ηρακλείου.  Από τη ρωμαϊκή περίοδο η Κνωσός έχει συνδεθεί με το μύθου του Λαβυρίνθου, μια περίτεχνη και σύνθετη κατασκευή, χτισμένη από τον Βασιλιά Μίνωα της Κρήτης και σχεδιασμένη από τον Δαίδαλο σκοπός της οποίας ήταν να κλειστεί ο Μινώταυρος -μισός άνθρωπος και μισός ταύρος-  τον οποίο τελικά εξόντωσε ο Αθηναίος ήρωας Θησέας.

Ο αρχαιολογικός χώρος όμως είναι περισσότερο γνωστός ως ένας από τους μεγαλύτερους της Εποχής του Χαλκού στην Κρήτη και κατατάσσεται ανάμεσα στους πιο σημαντικούς ολόκληρου του κόσμου. Υπήρξε τελετουργικό και πολιτικό κέντρο του μινωικού πολιτισμού ο οποίος και είναι ευρέος συνυφασμένος με τον τόπο όπου άνθισε ο πρώτος πολιτισμός της Ευρώπης.

Τα πρώτα αρχαιολογικά ευρήματα ήρθαν στο φως το 1878  από τον Μίνωα Καλοκαιρινό, κρητικός έμπορος και αρχαιοδίφης. Όμως ήταν στις 16 του Μάρτη του 1900 όταν ο αρχαιολόγος Άρθουρ  Έβανς,  ένας Άγγλος ευγενής, κατάφερε να δεσμεύσει ολόκληρη την περιοχή και να μπορέσει να πραγματοποιήσει μαζικές ανασκαφές.

Η Κνωσός ήταν μια σύνθετη κατασκευή αποτελούμενη από περισσότερα από 1000 συνδεδεμένα μεταξύ τους δωμάτια μερικά από τα οποία χρησίμευαν ως εργαστήρια τεχνιτών και κέντρα επεξεργασίας τροφίμων (π.χ. πιεστήρια κρασιού) και χρησιμοποιήθηκε και σαν μέρος κεντρικής αποθήκευσης. Κατά την Παλαιοανακτορική και την Νεοανακτορική περίοδο, η Κνωσός διέθετε  μνημειώδες θρησκευτικό και διοικητικό κέντρο και ο πληθυσμός γύρω από την περιοχή εκτιμάται σε περίπου 5.000 – 8.000 κατοίκους.

Περίπου το 1600 π.Χ. η Κρήτη και συνεπώς και η Κνωσός καταστράφηκε από ένα ισχυρό σεισμό που συνδέεται με την έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης από την οποία προκλήθηκε παλιρροιακό κύμα (τσουνάμι). Η τελευταία καταστροφή της Κνωσού χρονολογείται το 1375 και έχει ερμηνευτεί ως το αποτέλεσμα της επανάστασης των Κνωσίων εναντίων της Μυκηναϊκής κυριαρχίας.